Biografie
Nicola Poëma, geboren als Nico Robert Camiel Vermeersch op 5 mei 1962 te Izegem.
Afkomstig uit de gemeente Lendelede, die haar oudste bekende vermelding kent sedert 1078 onder de naam "Lethae".
Dit zelfstandig dorp is gelegen in de provincie West-Vlaanderen en is tevens de geboorteplaats van de beruchte bendeleider Ludovicus Baekelandt.
Deze dichter liep school aan de niet langer bestaande Rijkslagereschool te Lendelede en volgde het middelbaar onderwijs aan het Koninklijk Atheneum te Kortrijk met een einddiploma in de afdeling "Menswetenschappen".
Door de toen nog verplichte militaire dienst verbleef hij, na een korte opleiding van één maand aan de marinekazerne te St.Kruis-Brugge, in 1991 nog 9 maanden in de basis van de zeemacht te Zeebrugge.
Als textielarbeider startte hij, na de militaire diensplicht, bij nv Nelca te Lendelede. Nadien waren het vooral saleservaringen en logistieke jobs, die het dagelijkse leven en de wankele financiële toekomst zouden bepalen. Ondertussen na 42 jaren van noeste arbeid en diverse opleidingen sedert mei 2024 op welverdiende en vervroegde rust... hopend op een lange en gezonde eindspurt, op reis naar het duistere of het licht van de zogenaamde eeuwigheid.
In september 1984 gehuwd met Marijke Doornaert, eveneens afkomstig van de gemeente Lendelede (geboren te Kuurne ) en vervolgens beiden verhuisd naar de huidige woonplaats te Izegem. Het jonge gezin schonk het levenslicht aan 2 dochters met name Lesley en Britney.
Beide zijn al geruime tijd uitgezworven over het Vlaamse landschap en plukken stilletjes de bloesems van het leven en laten hun jonge vruchten bloeien en groeien.
Met name vier knappe kleinzonen Jakke, Jetse, Jules en Cyriel.
Gezond verslaafd aan de groeven van het zwarte vinyl liet hij jaren de dansvloer vol lopen, zowel op kleine privéfeestjes, huwelijksfeesten als in talrijke fuifzalen. Met de opkomst van lokale radio was de toon helemaal gezet en werd hij één van de vele stemmen in de West-Vlaamse radiowereld. De passie om met de Harley Davidson de schoonheid van de Vlaamse alsook wereldse landwegen en idyllische dorpen te ontdekken blijft hongerig. Samen met collega motards op twee wielen het zure van de maatschappij wegscheren doorheen vele bochten, om nadien te klinken op het avontuur van de dag. Zo schoon kan het leven zijn ! De borrelende inspiratie tot schrijven.
Na ca. 35 jaar van actief en passief bezig zijn met de volleybalsport, is poëzie sedert 2008 als het ware zijn moedertaal en impressionele zintuig geworden.
Helaas kent het leven ook minder fleurige dagen en het heengaan van zijn moeder is dan ook de kiem "pur sang" tot die eerste poëziebundel "Heimwee naar de toekomst". De digitale pen blijft nog steeds zijn gevoelens verzachten en vooral de poëtische gedachte vloeit telkens weer, bij het aanschouwen van fotografische en beeldende kunst.