Af en toe... is poëzie mijn welzijn tot het verduiken... ik ben moe, tevreden of ontevreden, alleen, overspoeld door vrienden of gevoelens, zelfs verzopen in eigen zorgen... ! 

Pennen... of beter toetsen tokkelen... is verlossing van onrust, nederig krabbelen van gelukzaligheid of dankbaarheid ! Wie dit graag lezen wil, gelezen heeft... mag steeds zijn verlangen verhalen, zijn verhalen vertellen, of kritische noten zingen...

Nicola Poëma zal letters blijven krullen zolang wolken donker zijn of de zon stralen mag.